In de spelonk Adullam

1 Samuël 22:2, hieronder:

Geliefde jonge lezer,

De tijden zijn ernstig. Veel zaken die wij als Christenen jarenlang gewoon hebben gevonden, wankelen. Meer en meer wordt Gods Woord aan de kant gelegd en Zijn wet met voeten getreden. Ontreddering en verwarring neemt toe op allerlei terrein. Wegen van verwarring en verdrukking kende David ook. Hij moest leren wat al Gods kinderen in enige mate moeten leren verstaan: alle dingen medewerken ten goede (Rom. 8:28m). Aan de tekstwoorden van overdenking gaat een hele geschiedenis vooraf. Koning Saul zit David op de hielen en dan wordt hij ook nog eens gevangengenomen door de knechten van koning Achis: Is deze niet David (…) zeggende Saul heeft zijn duizenden verslagen, maar David zijn tienduizenden? Uiteindelijk, daar gaat wel een hele weg aan vooraf gold het voor David, wat voor ons in geestelijk opzicht ook moet gelden namelijk: en ontkwam. Hij ontkwam door Gods wonderlijke verlossing en zo moeten wij ontkomen uit de klauwen van de boze en dat kan ook nooit eigen kracht maar moet door de Geest Gods geschieden! Wij moeten overgezet worden van het rijk van de vorst der duisternis in het Koninkrijk van de Zoon Zijner liefde. En zo mag David in de meest benauwende tijden van zijn leven schuilen in de spelonk Adullam, wat gerechtigheid van het volk betekent. En dan lezen wij; en tot hem vergaderden alle man die benauwd was, en alle man die een schuldeiser had, en alle man wiens ziel bitterlijk bedroefd was. Dat was dus een volk wat het niet meer houden kon onder de meer en meer goddeloze regering van koning Saul. Het was op de vlucht. Hopelijk mag je zo ook je leven leiden als zijnde op de vlucht. De nood gevoelend: ik moet mijn ziel uitdragen als een buit. In deze goddeloze tijd, waar er opnieuw verkiezingen voor de deur staan. Wat zal het ons brengen? De Heere geve je voor het eerst of opnieuw de gestalte van dit volk te leren verstaan. Gods ontkomen volk zal iets kennen van al de genoemde gestalten. Een benauwd volk, waar de wet zijn kracht doet. Waar het sterven wordt met de doorleving niet te kunnen. Een bitterlijk bedroefd volk vanwege de geslagen kloof die aan de zijde van de mens nooit meer te herstellen is. Wat een diepe smart veroorzaakt. Maar ook te mogen verstaan: die een schuldeiser had. Waar doorleefd wordt: ik heb niets meer, ik ben bankroet en God eist. Gelukkig volk wat het mag verstaan. Dat volk zal op Gods tijd geleid worden naar de spelonk Adullam, Christus, de gerechtigheid van Zijn volk. Te mogen rusten in de spelonk van Zijn wonden. Waar dat volk schuilen mag tegen de macht van de drie-hoofdige doodsvijand. Van harte toegewenst!

Dominee G.M. van Putten