Van commissielid naar raadslid

In gesprek met één van de oprichters van de commissie en één van de huidige raadsleden.

Kun je jezelf kort voorstellen?

Mijn naam is Henry van Bragt. Ik werk op de calculatie- en verkoopafdeling bij Vandoren in Veenendaal. Ik ben dagelijks bezig met contact met klanten en de verkoop van besturingen aan (leveranciers van) recyclingbedrijven.

Wanneer en waarom raakte je geïnteresseerd in lokale politiek?

Ik bezocht op de middelbare school het gemeentehuis, samen met nog een aantal andere klasgenoten. Daar werden we uitgenodigd om een Jongerenraad op te richten. Dat leek me wel wat. Op die manier ben ik betrokken geraakt bij de lokale politiek.

Wat was voor jou de aanleiding om lid te worden van SGP-jongeren?

Die link was snel gelegd. Toen ik actief was voor de Jongerenraad in Neder-Betuwe kwam ik ook in contact met de SGP-jongeren. Het blad Klik (en later InContact) ontving ik al en las ik graag. Samen met een aantal anderen zijn we de lokale SGP-Jongeren commissie Oost-Betuwe begonnen.

Had je toen al de ambitie om raadslid te worden?

Nee, niet direct. De politiek interesse had ik wel, maar ik vond raadswerk wel iets om later te gaan doen. Maar dat dat zo snel zou gaan, had ik niet gedacht.

Wat vond je het leukst aan het commissiewerk?

De gastlessen op het Van Lodenstein College vond ik wel een hoogtepunt. Het was ontzettend leuk om met praktische politiek de leerlingen een inkijkje te geven in het werk van de gemeenteraad. De rake vragen en inzichten maakten dat het de moeite waard was.

Wanneer besloot je de stap naar het raadslidmaatschap te zetten?

Tijdens het Corona-virus raakte ik op Facebook regelmatig in discussie met een PVDA-raadslid over het niet sluiten van kerken en het al dan niet dwingen van vaccinatie. Dat was voor een paar raadsleden destijds de aanleiding om me uit te nodigen voor een gesprek. Zodoende is de bal gaan rollen en werd ik burgerraadslid (Ik draai dan wel mee in de vergaderingen, mag vragen stellen, debatten voeren et cetera, maar heb geen zetel in de raad). Vervolgens ben ik na de verkiezingen in de raad zelf terecht gekomen.

Hoe heeft je ervaring als commissielid daarbij geholpen?

Binnen SGP-jongeren heb ik geleerd om inhoudelijk te discussiëren over allerlei relevante onderwerpen. Daarnaast hebben we ons door debattrainingen etc. voorbereid op het politieke handwerk dat ik nu in de raad tegenkom. Ook waren er op de verschillende evenementen die georganiseerd werden interessante lezingen en debatten, die voor goede vorming zorgden. Daarnaast heb ik deelgenomen aan het PJO-parlement, waar jongeren van diverse jongerenpartijen met elkaar in debat gaan. Hieraan vooraf gaan twee dagen van onderhandeling en bespreking van de diverse onderwerpen die in het debat aan bod komen. Hier heb ik uiteindelijk wel gezien dat het belangrijkste deel van het politieke werk voor de daadwerkelijke vergaderingen plaatsvind, in de ‘wandelgangen’.

Als je terugkijkt: wat heeft SGJOB je gebracht?

Uiteindelijk heb ik in de commissie geleerd hoe je een vergadering moet voorzitten en hoe je wel of niet tot besluiten komt. De commissie is een mooie kweekvijver om uiteindelijk in de ‘echte’ politiek terecht te komen. Het is goed om met elkaar, maar ook met andere jongerenorganisaties, de degens te kruisen over diverse onderwerpen. Daarbij is het behoud van persoonlijke onderlinge verhoudingen heel belangrijk.

Waarom is een politieke jongerenorganisatie volgens jou een goede eerste stap?Dit biedt een veilige omgeving om kennis te maken met politieke vaardigheden. Daarnaast leer je veel mensen kennen die ook de ambitie hebben om iets in de politiek te doen.

Wat zou je jongeren mee willen geven?

Uiteraard allereerst een oproep om te gaan stemmen. Laat je stem horen bij de aanstaande verkiezingen (en ook bij de volgende verkiezingen). Door de groei in onze gemeente zijn er 2 extra zetels te verdelen. Dat maakt de verkiezingen spannend, en daarom is ook iedere stem nodig. Daarnaast wil ik ook wijzen op een genuanceerde rol voor de overheid. De overheid dient zorg te dragen voor de randvoorwaarden om een veilige en gezonde samenleving te vormen. Maar de overheid heeft niet de taak om voor alle problemen in de samenleving een oplossing te hebben. Daarvoor is ook het maatschappelijk middenveld heel belangrijk (scholen, kerken, families, buren etc). Zoek ook de juiste weg om zelf iets te doen voor de samenleving.